و بدان ميگروى و ولى تهى از شهوت يافته نشود ، فزونى بيش از نياز زندگى اندوه بار است و بسيار است آنچه را كه دوستدارى و زيان بار خواهد بود ، پيرايشهاى ( دنيا ) و آنچه مىبينى نبايستى تو را غرور بخشد و زندگى با داشتن نرمش خوشايند است . هر گاه به چيزى باد آورده دست يافتى ، بگير و از دست مده كه توانگرى عرصهء چهره و نوش است و چنانچه اتفاق افتاد كه به اندكى دست و سلامت در آن يافتى زيادتى كه در آن جنگ است مخواه . ( 444 ) سال چهار صد و چهل و چهار بيان كشته شدن عبد الرشيد فرمانرواى غزنه و پادشاهى فرخ زاد در اين سال عبد الرشيد بن محمود بن سبكتكين فرمانرواى غزنه كشته شد . سبب كشته شدنش اين بود كه مودود ، برادرزاده‌اش فرزند مسعود حاجبى داشت بنام طغرل و مودود او را پيش انداخته و نامش بلند نموده و خواهر خويش بهمسرى بوى داده بود . چون مودود درگذشت و عبد الرشيد پادشاه شد . طغرل را بنابر آنچه جارى بود پيشقدمى داد و مقدم بر سايرين داشت و او را حاجب حاجبهاى خود كرد . طغرل او را برانگيخت كه عليه غزها و بيرون راندن آنها از خراسان اقدام كند . او براى بدور ماندن از چنان ماجرائى خوددارى كرد ، طغرل در انجام اين كار پافشارى نمود ، عبد الرشيد او را با يك هزار سوار رزمجو رو به سجستان روانه داشت . در سجستان ( سيستان ) ابو الفضل بنمايندگى بيغو حكومت ميكرد . طغرل قلعهء طاق را محاصره كرد و به ابو الفضل پيام فرستاد و او را دعوت به طاعت از عبد الرشيد كرد . وى در پاسخ طغرل گفته بود : من بنمايندگى بيغو در اينجا هستم و